pochodzenie rasy

Karelski pies na niedźwiedzie nazywany również jako: karelczyk, Karjalankarhukoira, Karelian Bear Dog, Karelsk Bjornhund, Karelischer Barenhund ,wywodzi się z Finlandii.

Za przodka rasy uważany jest pies komi, nazywany także psem Zyrian. Jednakże psami-założycielami były psy pochodzące z Ładogi, Ołońca oraz rosyjskiej części Karelii, gdzie używano ich do różnego rodzaju polowań na zwierzynę.W 1934 roku powstało w Finlandii stowarzyszenie „Suoman Kennel Lutto”, w którym zgromadzono materiał hodowlany służący do odtworzenia starej, rodzimej rasy karelskiego psa na niedźwiedzie. Karelia to region geograficzny od wieków należący do Finlandii, ciągnący się od Zatoki Fińskiej Morza Bałtyckiego daleko na północ . Ze względu na walory myśliwskie tych terenów oraz różnorodność klimatyczną, psy te wyspecjalizowały się znakomicie w polowaniach, jako towarzysze myśliwych. Potrafią bez problemów zaatakować niedźwiedzia, łosia, rysia, wilka, żbika, dzika czy jelenia. W klimacie polarnym bywają używane do zaprzęgów na równi z samoyedami, husky czy malamutami. Do Polski zawitały w 1961 roku .Polski Związek Łowiecki otrzymał w darze od fińskich myśliwych parę - psa Metsämichen Halli i sukę o imieniu Tupu, które dały początek hodowli. Kolejne importy z Finlandii i Szwecji miały miejsce na początku lat 70

Dziś rasa rozpowszechniła się w Finlandii. Współcześnie poluje się z nimi w Skandynawii głównie na łosie, a w Polsce przeważnie na dziki.

Pies wychowywany od szczeniaka charakteryzuje się ogromnym przywiązaniem do właściciela i w przypadku zagrożenia ostrzega i broni. Jest przyjaźnie usposobiony wobec ludzi i wrażliwy na sposób traktowania przez swojego przewodnika. Zrównoważony, nieco powściągliwy ,wytrwały i bardzo pewny siebie ,a także odważny, chętny do walki, zacięty i nieustępliwy o doskonałym wzroku, słuchu i węchu, stanowi niezastąpiony materiał na psa tropiącego, osaczającego i oszczekującego. Karelski pies na niedźwiedzie to pełen pasji łowca posiadajacy silny instynkt łowiecki.Jego umiejętność samodzielnego zachowania w terenie powodują skłonności do kłusownictwa i agresję w stosunku do innych psów spoza własnego stada. Te cechy wpływają na opinie, że jest krnąbrny i trudny w ułożeniu.Niemniej jednak konsekwencja w szkoleniu może te niepożądane zachowania wyeliminować.Jakość użytkowa tych psów zależy również od instynktu stadnego. W grupie działają dużo sprawniej i skuteczniej, współpracują ze sobą i są zorganizowane. Dlatego myśliwi decydujący się na posiadanie psa tej rasy powinni rozważyć kupno co najmniej pary.

Kontakt z ludźmi

W kontaktach z ludźmi karelczyki wykazują ogromną łagodność i cierpliwość, przez co są idealnym towarzystwem nie tylko dla osób potrzebujących psów myśliwskich, lecz także dla zwykłych miłośników czworonogów, także tych posiadających małe dzieci.

Dorosłe psy ...

Dorosłe psy nie są zbyt wielkie, nie przekraczają 60 cm wysokości w kłębie i 25 kg masy ciała. Są bardzo silne fizycznie, zazwyczaj czarne z białymi plamami. Czerń u psów dużo przebywających na słońcu nabiera lekko rudawego odcienia. Najczęściej biel rozkłada się dość regularnie na kufie, szyi, piersi, brzuchu i dolnych częściach kończyn. Charakterystyczną cechą jest na ogół biała końcówka ogona dobrze widoczna w lesie nawet o zmroku. Zapewnia to lokalizację psa. Porusza się lekko, jakby nie wymagało to od niego wysiłku. Z łatwością przechodzi od kłusa do galopu, będącego najbardziej naturalną formą ruchu. Jest odporny na niesprzyjające warunki atmosferyczne.